Het is oudjaarsavond en ik ben weer in Jaipur, mijn inmiddels vertrouwde hotel en posse eromheen. In Udaipur ben ik flink ziek geweest, maar nadat mijn grootste entertainment gedurende 2 dagen het staren naar hoe de verf van de muren bladderde was, heb ik mijn strip super antibiotica ter hand genomen, en op wat buikprobleempjes na ben ik sindsdien weer helemaal de oude. Bijna dan, want op miraculeuze wijze is mijn behoefte aan alcohol vrijwel verdwenen. Heel vreemd.

Udaipur was non the less erg mooi en ik heb de meest onkerstige kerst van mijn leven gehad met een aardige engelse jongen die in Peckham woont (naast de buurt waar ik ooit in Londen woonde). We hebben op een dakterras in de zon een kerstlunch genoten aan de oever van een groot meer, met uitzicht over de stad aan de andere kant van de oever. n de hoek van het restaurant stond een plastic kerstboompje, 1 van de weinige pogingen die ik heb mogen zien in India, erg verfrissend. Hij vertelde dat hij een dag eerder zich een kostuum had laten aanmeten nadat hij een paar biertjes teveel ophad bij de lunch. Nog nooit eerder een pak gedragen hebbend, dacht hij in zijn roes dat het een leuk idee was om een ruitpatroon te nemen, voor pantalon en jasje. Een dag later dacht hij eerder dat hij er uit zag als Rupert the Bear...

Tja, Engelsen en hun bier. Hij vond het niet erg om de kerst weg te zijn, zijn moeder ligt toch met kerst al voor de lunch dronken te slapen voor de tv. Het schijnt normaal te zijn om al voor het ontbijt met wijn te beginnen. The stuff you learn when you're in India.

Wat leren betreft gaat het trouwens lekker, want ik blijk een enthousiast en gemotiveerd student Hindi te zijn. Mijn speakingskills zijn nog erg beperkt, maar het lezen van het schrift gaat al beter. Het is ook zo leuk, en ik ben blij dat ik mjn hersenen weer een beetje aan het werk kan zetten.

Wat vanavond brengt weet ik nog niet. Ik laat me maar weer meevoeren door de stroom van het leven.