Gisterochtend om 6 uur vertrokken naar de luchthaven van Kathmandu. Ik vlieg met Nepal Airlines, een waaibomenmaatschappij die aanzienlijk goedkoper is dan de rest, maar bekend staat om de nodige problemen en extreme vertragingen. We zouden om 09:00 uur vliegen, maar als er om 09:15 nog een team mannen onder de cockpit naar een paar kleppen staat te kijken besef ik dat we dat niet meer halen. Niet dat er iets wordt aangekondigd hoor, we kunnen zelf wel zien dat ons vliegtuig 20 meter verderop niet in orde is.

Afin, we vertrekken een half uur later alsnog, met dezelfde kist. Een Nepalees naast me frummelt onafgebroken aan zijn bidkralen en begint heftig te bidden als we opstijgen.

Hij heeft goed zijn best gedaan, want we komen keurig aan op Bangkok airport.

Daar stap ik een hele andere wereld in, eentje die ik haast vergeten was; een wereld van luxe, waar onafgebrolken elektriciteit is, alles is schoon en zo enorm modern. Ik kijk mijn ogen uit. Een oudere Amerikaan die ik in het hotel in Kathmandu had ontmoet gaat naar een hotel waar hij al jaren komt, ik ga mee.

Na me opgefrist te hebben loop ik naar wat het touristenmekka van Bangkok zou moeten zijn: Ko Sahn road. Wat een ramp. Het is 1 lange straat die helemaal vol is met te bloot geklede, witte, glimmende mensen, die allemaal dezelfde soort t-shirtjes, tattoos, en jurkjes dragen. Geen siamees te bekennen.

Ik ga terug richting het hotel, eet een groentecurrysoep en drink een cocktail. Vrij vroeg ga ik naar bed, maar wat een klamme hitte. Helaas moet ik elk uur mijn kamer uit rennen, want het toilet is op de gang, en ik ben nog steeds af en toe aan de race.

Vanmorgen besluit ik lekker mijn eigen weg te volgen, de planet de planet te laten zijn en het nationale museum op te zoeken. Op straat koop ik een voorgesneden ananas en bij een vrouwtje op straat bestel ik een groen sap dat van bladeren gemaakt is. Ik denk dat boterbloemen zo smaken als dit sapje. Het vrouwtje eet ondertussen haar ontbijt. 'smaakt het?' vraag ik. 'ja', kinkt ze. Voordat ik wegloop geeft ze me een stuk van haar gedroogde vis-peper-lente-uitjes-omelet, het smaakt goed.

Het nationale museum huist een onwaarschijnlijke schat aan schoonheden. Ik heb nog niet eerder met mijn mond open van verbazing staan staren naar een uitgehouwen slagtand van een olifant. De detaillering van de kunstwerken hier slaat alles. Ik spendeer mijn hele ochtend en een groot stuk van de middag in de verschillende gebouwen van het museum. Ook eet ik er mijn eerste hot en sour soup met garnalen, lekker hoor.

Rond half drie wandel ik eeens naar buiten, linksaf, reachtsaf, langs een park, verderop zie ik een markt. Ga maar eens kijken, er zijn geen touristen meer te bekennen, dus ik begin me al wat beter te voelen.

En ja hoor, hier is hij dan, de meest bizarre voedselmarkt die ik ooit heb gezien. Nog niet eerder in mijn leven is het me gebeurd dat er bij elk stalletje dat ik zie dingen liggen die ik nog nooit heb gezien en waarvan ik niet weet wat het is, en wat de verkopers me ook niet uit kunnen leggen. Er zit maar 1 ding op:

het gewoon in mijn mond stoppen.

Bij het tweede stalletje gaat het al meteen lekker, de verkoopster biedt me wat aan, en als ik al sta te kauwen, zegt ze 'porc'. Ach ja, het smaakt wel.

Naast haar verkoopt iemand onverklaarbare rauwe jelly-achtige dingen in verschillende kleuren.

'Doe me maar een portie', zegt het meisje dat al 6 maanden af en aan diaree heeft. Ik kan het gewoon niet helpen, moet weten wat het is. Niet dat ik daar achter kom hoor, het smaakt als groente in een soort rauw deegje, met soms wat krokants ertussen. Wat dat is weet ik niet, ik denk maar niet teveeel aan alle torren en sprinkhanen die ik eerder zag. Ze verkopen hier zelfs gegrilde kikkers (heel) en schorpioenen. Zo dapper ben ik nog niet.

Ik maak eindeloos veel foto's van al het bijzonders, en blijf onwetend. Onderweg naar het hotel koop ik nog wel 3 verschillende pakjes zeewiersnacks en wat kleurige zoetigheid. Ik zie al weer wat blanken, maar Bangkok voelt niet meer als de Spaanse oostkust. Om de hoek van het hotel haal ik mijn was op, eindelijk echt schone kleren.

Vanavond maar weer iets nieuws proberen.