Gisteren, begin van de middag, na mijn internetsessie loop ik het koele cafe uit om tandpasta en mascara te kopen. Mijn mascararoller is afgebroken, van de hitte denk ik graag, zelfs ijzer is hier niet tegen bestand.

Ik voelde me al wat beter, dus kon wel een klein wandelingetje gebruiken. Nog geen minuut later voel ik me al minder, nog geen 2 minuten later klamp ik me vast aan een stoplicht omdat ik bijna flauwval.

Ik wacht tot ik over kan steken en loop een drogistrij met airconditioning binnen. Op een hoge make-up stoel achterin de winkel zijg ik ineen. Onverstoord blijft het verwijfde jongetje met te grote schoenen doordansen en meezingen met zijn castratostem op de suicide muziek die ook hier wordt gespeeld. Zeker een kwartier blijf ik als een natte lap in de stoel hangen, er gaan 3 dweilnummers voorbij. Dan komt het jongetje naar me toe 'are you okay?'.

Nee verwijfde drol, dat kun je toch zo ook wel zien. Ik ben hondsberoerd. Als jullie die kleremuziek nou eens afzetten en ophouden met onafgebroken dat smerige voedsel naar binnen te stouwen zodat ik geen kokhalsneigingen krijg en de airco een standje hoger zetten, zal ik eens kijken naar een mascara. Godverdomme!

Ik forceer een glimlach en zeg : ' it's the heat' Er komt niks anders uit.

Hij biedt me zijn gebruikte snuifstick aan, waar ik even aan snuffel en die ik met een minder geforceerdere glimlach teruggeef. Na een paar minuten gaat het weer wat beter en ik koop een mascara. Langzaam loop ik terug naar mij guesthouse, alwaar ik besluit een airconditioned room te nemen. Ik vraag een meisje dat er werkt of ik een bedsheet kan krijgen.

'bedsheet?'

'yes, could you get it for me please?'

'get it for me.' (punt)

'i'll get it myself, don't worry.'

Beneden, buiten, naast het bordje waarop staat

extra bedsheet 15 bhat

towel 10 bhat

zit een meisje. Ik vraag haar om een extra bedsheet.

'elta bedsheet?'

'yes' en ik wijs op het bordje.

'shower?' vraagt ze.

Ik kijk haar aan. Haal mijn wenkbrauwen op en begin moedeloos te worden.

'shower?', vraagt ze weer.

Dan begint ze te giechelen: ' haha, no, no, towel? Towel?

'No thank you, no towel, just a bedsheet is fine. Thank you.'

Ze roept de hulp van een man in, en samen duiken ze een aangrenzend kamertje in.

Even later kan ik met mijn stuk stof naar boven.

Als ik me uitgekleed heb en eindelijk onder mijn laken wil liggen zie ik dat ze me een tafelkleedje hebben gegeven. Ik kleed me weer aan en ga naar beneden.

Afin, inmiddels ben ik dus gesettled in een airconditioned room, en zolang als ik daar blijf voel ik me behoorlijk goed, nogal opgesloten en een klein beejte verveeld af en toe, maar niet te slecht.

Zodra als ik me langer dan 5 minuten buiten begeef gaat het met rappe schreden achteruit. Ik snap hier niks van, heb in Suriname gewoond en in augustus in Marokko gekampeerd, het was toen 50 graden. Maar ik kan er ook even niets aan doen. Ben gewoon een suf konijn op het moment.

Nadat ik ergens ontbeten heb vanmorgen, waar ze ook weer van die kutcovers draaiden, wil ik een goed boek in uitstekende staat, ruilen voor een ander goed boek, en dat mag best in een mindere staat zijn.

Het boekenwinkelmeisje kan niet minder geinteresseerd zijn. ' have you got 'a fine balance' ?'

Ze schudt haar hoofd. ' no you don't have it?' ik geloof het niet. 'or no you don't understand?'

Ah ; no she don't understand. Fijn. Of ik het even op wil schrijven. Ze heeft hem hoor, wel 4 kopieen. Belt haar baas. Uiteindelijk wordt er helemaal geen fine balance bereikt, want ze wil veel geld voor de 2de hands paperback, en bijna niks geven voor mijn perfectstatige hardcover 'white tiger'. Stom als ik ben probeer ik haar ook nog uit te leggen dat ze ALLEBEI de man booker prize gewonnen hebben. Maar het kan haar niet minder schelen, ze wil mijn prizewinning novel niet.

Fine, dan riskeer wel een wandeling voor een andere ruil.t

Heb nog heel wat te doen vandaag.